Kolory były zawsze kojarzone z pewnymi podstawowymi odczuciami i symbolami. Chociaż istnieją kulturowe i osobiste upodobania, podstawowe barwy wydają się mieć stały charakter, mimo ciągle zmieniającej się mody. Kolor oddziałuje wyjątkowo mocno na nasze codzienne życie. Określa on naszą osobowość, nasze zmienne nastroje oraz to jak chcielibyśmy być odbierani przez innych. Emocjonalnie, kolory kojarzą się z uczuciami - można być czerwonym ze złości, mieć czarne myśli, pozielenieć
z zazdrości czy czuć się szaro. Kolorowe otoczenie wokół nas powoduje, że jest ono weselsze i ciekawsze. Kolory wpływają na nasze samopoczucie i nastroje, tak więc właściwy ich dobór wewnątrz i na zewnętrznych częściach obiektów jest bardzo ważny.
Kolory oddziałują także na naszą psychikę, co skutecznie wykorzystywane jest w reklamie. Przez niektóre ich grupy można bowiem przekazać wielu ludziom pewien wizerunek rzeczywistości, atmosferę czy uczucia. Ciepłe kolory, takie jak czerwony, pomarańczowy czy żółty, są zwykle uważane za aktywne, dynamiczne i młodzieńcze.
Kolory zimne -zielony, niebieski, brązowy oraz kolory ziemi uważane są za pasywne, statyczne i konserwatywne. Dla podkreślenia tych skojarzeń kolory o dużej intensywności są często wiązane z wigorem, siłą i męskością. Natomiast kolory o małej intensywności i pastelowe są z kolei wiązane z miękkimi, delikatnymi i kobiecymi produktami. Jednak te skojarzenia są często sprzeczne z tradycyjnym, lokalnym gustem i nie uwzględniają indywidualnych, osobistych potrzeb. Niemniej jednak pod wpływem
tych skojarzeń wciąż wpajanych nam poprzez reklamy, chcąc ocieplić i ożywić wnętrze zdarza się, że sięgamy po bardzo jaskrawe, "krzykliwe" kolory (dla przykładu kolor o symbolu S0580-Y, S0580-Y20R), które tak naprawdę nie mają nic wspólnego z ciepłem i radością. Sprawdzają się w reklamie, właśnie przez swoją intensywność. We wnętrzu natomiast kolory tego typu stosowane na dużych powierzchniach są agresywne i bardzo szybko stają się męczące dla wzroku i amopoczucia. Kolory o dużej intensywności należy więc raczej stosować w małych ilościach, w dodatkach, dla podkreślenia i ożywienia charakteru wnętrza.
Dobór barw to sprawa głęboko osobista. Jedni lubią kolory delikatne i subtelne, inni uważają je za mdłe i monotonne. Podobnie "radosne", żywe barwy mogą zarówno zachwycać, jak i zniechęcać swą krzykliwością i zbytnią jaskrawością. Co więcej ten sam kolor zmienia się w zależności od tła- w niektórych połączeniach go lubimy, natomiast nie akceptujemy w innych. Indywidualne preferencje stanowią zatem punkt wyjścia kolorystycznego doboru - a już z całą pewnością są ostatecznym kryterium oceny rozważanych propozycji. Wszelkie rady ekspertów i kolorystyczne teorie pozbawione byłyby sensu, gdyby rezultaty nie zadowoliły otaczających się barwami ludzi.
Zasadniczą kwestią przy doborze koloru jest więc zapoznanie się z indywidualnymi oczekiwaniami klienta. Przekrój typów klientów i charakterów ludzkich oraz oczekiwań jest ogromny, a tym samym nie ma sztywnych reguł, czy schematów postępowania. Klient, często zagubiony i przytłoczony bogactwem kolorów w palecie oczekuje gotowej recepty na "odpowiednie" kolory do swojego mieszkania, samemu nic nie sugerując. Takiej recepty jednak nie ma, ponieważ nie ma kolorów złych i dobrych. Faktem jest, że można pewnym kolorom przypisać określone działanie- jedne nas uspokajają, odprężają, a inne mobilizują do nauki, pracy i działania. Zawdzięczają to pewnym skojarzeniom, np. z zielenią traw, czy ciepłem słońca itd. Różne kolory wywołują zwykle, choć nie zawsze, pewne reakcje. Ciepłe kolory, jak czerwony, są podniecające, pomyślne i stymulujące. Już niewielkie ich ilości bardzo pobudzają, tak więc w przypadku malowania pomieszczeń o dużej powierzchni lepiej jest stosować czerwienie stonowane lub róże. Z kolei pomarańczowy i żółty są radosne, żywe i szczęśliwe. Różowy sugeruje zdrowie i dobre samopoczucie. Kolory zimne, takie jak zielony są świeże, miłe i kojące. Niebieski i szary są pokojowe i utrzymują dystans, jednocześnie powiększając małe pomieszczenia lub zbyt wąskie korytarze. Purpurowy i fiołkoworóżowy sugerują bogactwo, godność i duchowość. Kolor czarny i biały wiążą się z silnymi odczuciami - biały kojarzy się z czystością i życiem, a czarny uważany jest za złowieszczy, poważny i smutny.
z zazdrości czy czuć się szaro. Kolorowe otoczenie wokół nas powoduje, że jest ono weselsze i ciekawsze. Kolory wpływają na nasze samopoczucie i nastroje, tak więc właściwy ich dobór wewnątrz i na zewnętrznych częściach obiektów jest bardzo ważny.Kolory oddziałują także na naszą psychikę, co skutecznie wykorzystywane jest w reklamie. Przez niektóre ich grupy można bowiem przekazać wielu ludziom pewien wizerunek rzeczywistości, atmosferę czy uczucia. Ciepłe kolory, takie jak czerwony, pomarańczowy czy żółty, są zwykle uważane za aktywne, dynamiczne i młodzieńcze.
Kolory zimne -zielony, niebieski, brązowy oraz kolory ziemi uważane są za pasywne, statyczne i konserwatywne. Dla podkreślenia tych skojarzeń kolory o dużej intensywności są często wiązane z wigorem, siłą i męskością. Natomiast kolory o małej intensywności i pastelowe są z kolei wiązane z miękkimi, delikatnymi i kobiecymi produktami. Jednak te skojarzenia są często sprzeczne z tradycyjnym, lokalnym gustem i nie uwzględniają indywidualnych, osobistych potrzeb. Niemniej jednak pod wpływem
tych skojarzeń wciąż wpajanych nam poprzez reklamy, chcąc ocieplić i ożywić wnętrze zdarza się, że sięgamy po bardzo jaskrawe, "krzykliwe" kolory (dla przykładu kolor o symbolu S0580-Y, S0580-Y20R), które tak naprawdę nie mają nic wspólnego z ciepłem i radością. Sprawdzają się w reklamie, właśnie przez swoją intensywność. We wnętrzu natomiast kolory tego typu stosowane na dużych powierzchniach są agresywne i bardzo szybko stają się męczące dla wzroku i amopoczucia. Kolory o dużej intensywności należy więc raczej stosować w małych ilościach, w dodatkach, dla podkreślenia i ożywienia charakteru wnętrza.Dobór barw to sprawa głęboko osobista. Jedni lubią kolory delikatne i subtelne, inni uważają je za mdłe i monotonne. Podobnie "radosne", żywe barwy mogą zarówno zachwycać, jak i zniechęcać swą krzykliwością i zbytnią jaskrawością. Co więcej ten sam kolor zmienia się w zależności od tła- w niektórych połączeniach go lubimy, natomiast nie akceptujemy w innych. Indywidualne preferencje stanowią zatem punkt wyjścia kolorystycznego doboru - a już z całą pewnością są ostatecznym kryterium oceny rozważanych propozycji. Wszelkie rady ekspertów i kolorystyczne teorie pozbawione byłyby sensu, gdyby rezultaty nie zadowoliły otaczających się barwami ludzi.
Zasadniczą kwestią przy doborze koloru jest więc zapoznanie się z indywidualnymi oczekiwaniami klienta. Przekrój typów klientów i charakterów ludzkich oraz oczekiwań jest ogromny, a tym samym nie ma sztywnych reguł, czy schematów postępowania. Klient, często zagubiony i przytłoczony bogactwem kolorów w palecie oczekuje gotowej recepty na "odpowiednie" kolory do swojego mieszkania, samemu nic nie sugerując. Takiej recepty jednak nie ma, ponieważ nie ma kolorów złych i dobrych. Faktem jest, że można pewnym kolorom przypisać określone działanie- jedne nas uspokajają, odprężają, a inne mobilizują do nauki, pracy i działania. Zawdzięczają to pewnym skojarzeniom, np. z zielenią traw, czy ciepłem słońca itd. Różne kolory wywołują zwykle, choć nie zawsze, pewne reakcje. Ciepłe kolory, jak czerwony, są podniecające, pomyślne i stymulujące. Już niewielkie ich ilości bardzo pobudzają, tak więc w przypadku malowania pomieszczeń o dużej powierzchni lepiej jest stosować czerwienie stonowane lub róże. Z kolei pomarańczowy i żółty są radosne, żywe i szczęśliwe. Różowy sugeruje zdrowie i dobre samopoczucie. Kolory zimne, takie jak zielony są świeże, miłe i kojące. Niebieski i szary są pokojowe i utrzymują dystans, jednocześnie powiększając małe pomieszczenia lub zbyt wąskie korytarze. Purpurowy i fiołkoworóżowy sugerują bogactwo, godność i duchowość. Kolor czarny i biały wiążą się z silnymi odczuciami - biały kojarzy się z czystością i życiem, a czarny uważany jest za złowieszczy, poważny i smutny.
